Ona; Ancel

Autor: Dawid Mateusz (Dawid Kasiarz), Gatunek: Poezja, Dodano: 23 grudnia 2016, 23:27:32

 

Żebro; które ścięgnom wydarł krzyk śpiącej

w jakimś lesie 

pod Biłgorajem czy Zamościem; 

 

przebije serce temu, który dotknął ścięgna 

- żebra. 

             Drzewo;


korzeń - perseid wyrwany płotu

pożarem jak powiat,


przebije krtań tej, której dotknął płomień
- drzewo. 
               Drewno;

 

które gniciem zabrano nam: drzwiom

domu, w którym zabito

okna


i drzewo iskrą zabrane płotu

jak żebro krzykiem wydarte ścięgnom;


mości się wewnątrz,

już wije do snu.

Komentarze (3)

  • przerost formy nad treścią, okropne

  • Toporny wiersz... pewnie przez nagromadzenie twardych spółgłosek. Odniesienia dość czytelne, łatwe dla czytelnika, ale weryfikacja utrudnia odbiór.

    KM

  • *wersyfikacja

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się